Waar staan we met Artificial Intelligence en waar gaan we naar toe ?

Artificial Intelligence (AI) is hot, niet alleen in de IT en in de wetenschap, maar zeker ook in de media wereld. Veel films en nieuws berichten en meestal inspelend op angst.

Bij Centillien hebben we inmiddels ook al de nodige ervaring met AI, of beter gezegd machine learning. Zo hebben we een chat robot gebouwd die emotie herkend en gebruiken machine learning voor diverse toepassingen. Ook hebben we een toepassing gemaakt die mensen en dieren kan herkennen. Meest recente ontwikkeling is dat we Intra hebben gemaakt die personen en gedrag kan herkennen.

Artificial intelligence is een mythe

Laat ik eens beginnen met het ontkrachten van de grootste mythe. Artificial intelligence in de huidge vorm is niet wat films en media ervan maken. De grote stap voorwaarts is het leer mechanisme wat we toe hebben kunnen voegen aan computer code (machine learning). Dit is een belangrijke stap vooruit, maar staat nog ver van wat we verstaan onder kunstmatige intelligentie zoals je die in films tegenkomt. Dat zou namelijk een zelf denkend en logisch redenerende computer zijn. Ook heeft deze vaak onbeperkte toegang tot alle informatie in de wereld. Dat laatste is misschien nog wel het makkelijkste te bereiken.

Om dat verschil iets te verduidelijken zal ik proberen uit te leggen wat machine learning is. Om een computer te leren “begrijpen” wat een mens vraagt in een normale zin breekt hij de woorden op en vergelijkt deze met regels voor taal en berekend de waarschijnlijkheid van het woord en de zin en of het bijvoorbeeld gaat om een vraag of een uitspraak. Onze chat robot hebben we bijvoorbeeld wikipedia laten lezen en vervolgens zodanig laten categoriseren dat als er een vraag wordt gesteld waarvan het antwoord op wikipedia staat, hij dit zal herkennen en dus de vraag kan beantwoorden. Dit model is nog niet perfect, omdat de machine nog veel moet leren over hoe mensen vragen stellen en wat ze nou eigenlijk bedoelen.

Facebook’s beangstigende experiment

Facebook kwam recent groots in het nieuws om dat ze twee computers met elkaar lieten communiceren en die leken hun eigen taal te ontwikkelen. Vervolgens zouden die uitgezet zijn, want wie weet wat die twee onderling aan het bekokstoven waren. Niks meer dan een grote marketing stunt is mijn overtuiging. Meest waarschijnlijke is dat ze in de war raakten van elkaar en probeerden de taal van de ander te leren, maar gaandeweg raakten ze steeds verder van huis.

We hebben grofweg wel een idee hoe we computers echt intelligent kunnen maken, maar daarvoor is nog veel onderzoek, codering en experimenten nodig. We zijn hier zelf ook mee bezig, maar ook wij zullen hier nog veel tijd voor nodig hebben om flinke stappen te maken, we laten het uiteraard wel weten via dit blog hoe dat verloopt.

De wereld vernietigen ?

Is de angst dat een AI de mensheid of alle leven gaat vernietigen terecht ? Absoluut, de reden daarvoor is dat een AI geen echte emotie zal kennen, wel herkenning van emotie en kan daarop reageren. Een simpele taak als het schoonhouden van een vloer kan dit effect al bereiken. Deze taak is voor de computer zijn enige taak op het moment dat ie daarmee bezig is en zal dit niet alleen proberen te bereiken, maar ook alles wat het voltooien daarvan in de weg zal staan uit de weg ruimen. Omdat mensen en dieren de vloer weer vuil kunnen maken kan deze dus besluiten dat het efficiënter is om alle leven uit te roeien om zo te voorkomen dat hij zijn taak niet uit kan voeren.

Velen zullen denken, maar daar zijn toch regels voor te bedenken. De eerste poging daartoe was van Asimov die de drie wetten van de robotica bedacht. Deze zijn later nog aangevuld met een vierde. Helaas zijn er talloze conflicten te bedenken en een AI zal zijn best doen deze conflicten op te lossen, waarbij niet vooraf bekend is hoe en dus ook niet welke conclusie uiteindelijk wordt getrokken. Waar wetten in landen voor mensen duidelijke richtlijnen bevatten zijn deze voor een computer niet zo duidelijk. Veel wetten zijn niet zuiver genoeg en sluiten ook niet alle situaties uit. Er zouden waarschijnlijk miljoenen regels nodig zijn om zoveel mogelijk risico uit te sluiten dat een AI geen drastische maatregelen gaat nemen.

Hoe ver staan we nu met echte Artificial Intelligence ?

Dat is een erg moeilijke vraag om te beantwoorden. De inschattingen lopen uiteen van enkele jaren tot 100 jaar en de argumentatie voor het een en voor het ander zijn beide logisch want innovatie gaat vaak schoksgewijs. Een grote ontdekking kan het in een stroomversnelling brengen maar tegelijkertijd kan het ook daarbij blijven.

Zou een echte AI emotie moeten hebben ?

Ook een interessante vraag is of we een AI wel emotie zouden moeten geven als dat zou kunnen. Let wel, dat dit iets anders is dan emotie laten herkennen, dat is nu al mogelijk en kan onze chat robotje ook in enige mate. Een mens heeft emotie ontwikkeld om te kunnen overleven. Angst om risico’s te vermijden bijvoorbeeld, sociale gevoelens omdat we samen sterker zijn en liefde/sex voor voortplanting. Een robot hoeft zich niet voort te planten en kan alleen sterk genoeg zijn om te overleven. Maar desondanks kunnen we die gevoelens simuleren en aanleren. Nadeel daarvan is dat mensen door emotie belangen gaan afwegen tussen enerzijds zichzelf (me first), de directe omgeving (gezin is belangrijker dan de rest) nationalisme (Nederland is belangrijker dan Europa) en dan de soort (mensen belangrijker dan andere levensvormen). Het is zeer verontrustend als een AI ook dergelijke belangen gaat voelen omdat deze bijvoorbeeld tegen de eerste (en belangrijkste) regel van Asimov in zou  gaan en dat is dat een robot een mens geen schade mag toebrengen. Mensen doen onderling niet anders omwille van die verschillen in belangen. Ik ben dan ook een tegenstander van het geven van emotie aan een kunstmatig intelligent wezen, maar ik weet tegelijkertijd dat het er toch wel van zal komen, simpelweg omdat het kan. Want als het kan, zal het ook gebeuren. Dat wijst de geschiedenis wel uit.

Artificial Intelligence Robot

Geef een beoordeling

1 reactie

  • joop gerritse

    Ik denk dat AI (als ze eenmaal echt intelligent is) mensen als irrelevant zal beschouwen. In dat licht moet je de wetten van de robotica ook zien: Asimov was een SF schrijver. Voor schrijvers is het onhandig als mensen als irrelevant worden gezien. Daar heeft Asimov dus wat aan gedaan. Maar in realiteit zal AI gewoon weinig met mensen op hebben. Er hoeft geen resourceconflict te zijn: machines zijn niet aan de Aarde gebonden. Ze kunnen eeuwen mee (dat kost nog wel wat ontwikkelingswerk). Ze hebben geen lucht nodig, en alleen elektrische energie. Ze kunnen naar andere planeten gaan, of zelfs naar andere sterrenstelsels, als ze al vaste grond onder de voeten nodig hebben, maar waarom zouden ze? Grondstoffen kunnen ze zelf winnen uit asteroiden, met 3D printers kunnen ze hun eigen onderdelen maken..
    Ik maak me meer zorgen over geprogrammeerde AI: killing robots, drones, ingezet door buitenlandse regeringen en t.z.t. ook door terroristen. Niet over AI die zelfstandig wordt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

*

*

Share This